Bardzo często mamy do czynienia z cichym przyzwoleniem na nałóg. Klasycznym przykładem są prezesi, dyrektorzy firm, kadra zarządzająca, ludzie na tzw. stanowiskach, wysoko funkcjonujący. To osoby, które na pierwszy rzut oka wyglądają na szczęśliwych, spełnionych. Są lubiani i otaczani szacunkiem. Wypijają alkohol w odosobnieniu, upijają się zwykle po pracy. W ciągu dnia wypijają tylko takie dawki, które pozwalają im funkcjonować.
W końcu jednak prezes, prawnik, adwokatka czy policjant lądują w gabinecie terapeuty. Czasem przez problemy z prawem, czasem rodzina czy koledzy z pracy – ktoś w końcu przełamie się i zwróci uwagę.
Problem w jednakowy sposób dotyczy zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Pani – nazwijmy ją Beata – oficjalnie w zasadzie nie pije. Czasem lampka szampana czy niewielki drink. Zawsze z umiarem, bo przecież w domu czeka na nią dwójka dzieci. Wieczorem, gdy już dzieci śpią, przychodzi chwila na relaks. Kieliszek czerwonego wina pomaga się wyluzować. Dwa pozwalają zasnąć. Butelka sprawia, że na chwilę można zapomnieć o tym, że: jest 4 nad ranem; za trzy godziny dzieci muszą wstać do szkoły; wyniki firmy nie są tak dobre, jak w zeszłym miesiącu i prawdopodobnie będzie trzeba kogoś zwolnić.
Takie osoby często nie odnajdą się na mitingu AA. Nie otworzą się przed grupą i nie będą mówić o swoich problemach. Bo przecież to one są od rozwiązywania problemów. A może spotkają w grupie AA kogoś znajomego? Podwójny wstyd.
Do takich osób skierowana jest metoda redukcji szkód.